13-05-14

Rise like a phoenix

Toen ik hem..... haar......  het hoorde zingen vorige zaterdag dacht ik even dat het over mij ging. Ik zal mij dat wel ingebeeld hebben, zeker ? Wat er ook moge van zijn, het gaat hier met de dag beter. Het herstel gaat met kangoeroesprongen vooruit. Ik word er zelfs een beetje euforisch van. Jeugdig enthousiasme dient ten anderen male de kop ingedrukt te worden.

Dat doet me denken aan de winter van het gezegende jaar des Heren 1997. Ik was gaan skiën in Oostenrijk en had daar mijn kuit gescheurd. Ik was weer iets te enthousiast de berg afgeraasd. Bergaf durf ik mijn 100 kilo wel eens de vrije loop te laten, nietwaar Sander ? Onderaan de berg had ik zo'n rotvaart dat ik niet meer kon stoppen. En ik stevende af op een bosje met bomen. Ik zag geen andere optie dan me achteruit te laten vallen. Maar mijn linkerbot kwam niet los uit de hechting van de ski. Mijn kuit begaf het echter wel. Resultaat : een spierscheur in de kuit. Het resultaat was een aantal weken kinesist. Mijn toenmalige kinesist kennen jullie inmiddels allemaal, Lieven Maesschalck. Toen ik na drie weken terug aan het lopen was, kon hij zijn ogen niet geloven. Hij had nog nooit iemand gezien die zo snel hersteld was van een spierscheur.

Alle gekheid op een stokje, het herstel verloopt dus verbazend goed. De comeback zal niet lang op zich laten wachten.

IMG_3157.JPG

 

 

De commentaren zijn gesloten.