17-08-14

Tribute to a Real Trail Companion*

Gisteren hebben we de Trail des Fantômes gelopen, met ons kleine TRTC team. Het was Frank's eerste ultra afstand, ongeveer anderhalve maand na zijn eerste trail marathon, dus kan ik het niet nalaten om eventjes een klein eerbetoon aan mijn trail buddy te schrijven.

Trail des fantômes, 2014, 50 km, Frank Asselman

Een kleine tien maand geleden besloten we ons in te schrijven voor de Marathon du Mont Blanc, het sein voor Frank om te beginnen met trainen voor de lange afstand. Geen klein bier voor een gewezen sprintbom.

Mijn eigen trail ambitie was dat jaar net terug ontwaakt. Maar toen ik in November 2013 een Word document ontving, met daarin meer dan een dozijn stevige trail wedstrijden voor de komende zes maand... heb ik toch even gefronst. Eigenlijk... waarom niet, dacht ik toen. En we waren vertrokken.

De 25 km Houffatrail in December bracht meteen een stevige reality check. Maar we gingen door. En hadden er veel plezier in. Groeiden elke dag en verloren zelfs een paar kilogrammen.

Een kleine zeven maand later was Frank's eerste marathon binnen, en niet de minste.

Wat ik niet meteen verwachtte, werd in juli een feit: Frank nam zich voor om in augustus zijn eerste ultra afstand te lopen, en met de Trail des Fantômes 50 km pikte hij er niet de minste uit. Volgens velen de mooiste, maar ook de taaiste in de Benelux.

Dit kwam mij trouwens goed uit. In de aanloop van de Ultra Trail du Vercors binnenkort in september kon ik deze "time on my feet" zeker gebruiken en ik keek er bovendien naar uit om Frank te vergezellen tijdens zijn eerste ultra avontuur.

En het is gelukt. Op een zwaar doorregend parcours. Zonder risico's of uitputting, aan een gestaag tempo en met de glimlach aan de finish.  Wat een voldoening.

Feest!!

Trail des Fantomes 2014, Frank Asselman, Sande Boom, ultra, 50 km trail, Luna Sandals

En nog meer feest voor diegenen die al weten dat de lange kronkelige weg die ons al eenmaal naar Chamonix heeft gebracht, zich voor volgend jaar voortslingert naar enkele prachtige doelen.

Ik ben benieuwd naar Frank's verslag van deze heerlijke trail run.

En nogmaals proficiat, buddy! Long may you run!

* Ook daar zou TRTC als afkorting voor kunnen staan. 

05-08-14

Une Préambule

Wat doet een mens als hij een doel bereikt heeft? Rusten of meer van dat? In mijn geval werd het meer van dat. Een actieve gezinsvakantie in Frankrijk gecombineerd met een kleine prelude op de Ultra Trail du Vercors van september eerstkomende. Zonder teveel te willen vooruitlopen op de bekendmaking van het grote doel van volgende jaar, kunnen we reeds aankondigen dat het TRTC collectief zich na de Trail des Fantômes half augustus even opsplitst gedurende de maanden september en october om dan in december full force terug te keren voor een nieuw seizoen met nieuwe uitdagingen.

mont Aiguille, Vercors, Trail, Run

Terug naar de Vercors, dat ruige gebied net onder Grenoble. Omzoomd door zijn kalkstenen kliffen zo ondoordringbaar dat La Résistance er gedurende de bezetting een veilig onderkomen zocht en er in july 1944 de eerste democratische zone van Frankrijk kon uitroepen. Niet zonder het nodige leed, getuige de vele momumenten verspreid over de meest desolate plekken van dit indukwekkende plateau.

Les Randonnées du Vertige, worden ze genoemd, de tracks door die hier lopen. Na een paar trektochten door dit gebied was ik verkocht, en het was in 2005 dat de openbaring kwam. Op een avond vertrouwde de gastheer van een chambre d'hôtes me iets toe als: "Weet je, die trektocht waar jullie nu een week over aan het stappen zijn... er zijn gekken die dat in minder dan een etmaal doen... al lopend". En al besefte ik het toen nog niet... diep in mij vormde zich een besluit: ooit zal ook ik hier de trails lopen.

Vele omzwervingen en negen jaar -waarvan nagenoeg acht zonder langeafstandslopen- later is het zover. Ik ben één van de 11 Belgen die zich hebben ingeschreven op de solo van de UTV. En staar momenteel naar de kliffen doorheen een locaal biertje met de hoogst toepasselijke naam La Préambule.

mont Aguille, Vercors, Trail, Brewery

Na een leuke fietsvakantie in de Drôme, een een stevige klim naar Pas de l'Aiguille de dag voordien en een snel afgelegde Tour du Mount Aiguille deze namiddag, zie ik het op een vreemde manier eigenlijk allemaal wel zitten.

Voor de net afgeronde tour rond Mont Inaccesible, zoals de Mont Aiguille vroeger genoemd werd, heb ik terug mijn Luna Leadvilles aangetrokken. Ik begin langzamerhand versteld te staan wat je allemaal met die dingen kunt doen. Je vierjarige dochter in een rugzak een stenige bergpas opsjouwen, bijvoorbeeld.

Het lopen zelf ging vlot, zeker bergop, maar ik merk toch aan rug en algemene conditie dat ik iets te nonchalant geweest ben op het gebied van herstel na ons Chamonix avontuur. Weer een les geleerd. Hoe langer de trails, hoe belangrijker het recovery programma zal worden. Gelukkig heb ik intussen ook de electrostimulatie ontdekt, dat helpt echt. Maar toch... brassen, weinig slapen en een aan het toeval overgelaten fysiek recovery programma hebben er stevig ingehakt.

Geen tijd om te treuren, het adembenemende landschap leent er zich trouwens niet toe.

Time to to move on. Na dit parchtige uitje in de zuidelijke Vercors, volgt een bezoek aan het noordelijke deel. Dit is waar de UTV zich uiteindelijk zal afspelen. 

Dit gedeelte van de tocht is vooral een mentale voorbereiding. Méaudre, de start plaats. Het hotel op 600 m van de start. De dorpen waar mijn volgteam me zal opwachten om me er hopelijk te zien doorlopen: Corrençon-en-Vercors, Lans-en-Vercors, St.Nizier-du-Moucherotte, Autrans om dan terug aan te komen in Méaudre. Met 86 km en 4500 hoogtemeters in de benen. Ik wil alles kunnen visualizeren: inchecken de avond voordien, nummer afhalen, om half vijf 's ochtends naar de start wandelen... 100% focus op de trail, niets anders die dag. Maar het zal zwaar worden, zéér zwaar.

We verblijven in trail paradijs Villard-de-Lans. Op de toeristische dienst ligt een kaartje met 230 km aan bewijzerde trails voor de lopers. Hier is het Station de Trail du Vercors, een snelgroeiend netwerk van trail stations in de mooiste gebieden van Frankrijk.

Ik wil de vergezichten zien, ik wil de trail onder mijn voeten voelen. Helaas beslissen de weergoden er anders over, het giet intussen al dagen onophoudelijk, wegen worden afgesloten, campings worden ontruimd, hotelletjes lopen leeg... De voorspellingen worden er niet beter op en we beslissen om wat van het zonnetje te gaan genieten in Belgie.

En om na meer dan een maand radiostilte een TRTC meeting te beleggen. We moeten eerst de Trail de Fantomes nog kraken, Frank en ik. Als hij ons niet kraakt natuurlijk.

 

28-06-14

Sander in wonderland

We zijn er eindelijk geraakt. Acht maanden lang hebben we er naar uitgekeken. Om de drie weken hebben we een trail gelopen met de focus op dit weekend.

Gisterenavond werd de 80 km gelopen. We zaten zalig na te genieten van onze 900 km durende rit op een terras met een menu Savoyard. De deelnemers die om 4 uur in de ochtend waren gestart, liepen er zombie-gewijs hun laatste meters. Wij legden kordaat ons bestek neer om elke finisher een warme aankomst te geven. De ambiance was geweldig! Onze oogklieren kregen het bij momenten al moeilijk toen kindjes hun papa (of mama) joggend naar de meet vergezelden in de laatste hectometers. Wij zijn hier helemaal in ons element.

Vandaag (zaterdag) wordt het vooral rusten en shoppen. Elk merk heeft hier zijn store, het is hier werkelijk het paradijs voor de shopper, maar een nachtmerrie voor de kredietkaarten. Uiteindelijk is er zoveel keuze dat we niet meer weten wat kiezen en valt het nog reuze mee.

IMG_4891.JPGWe zijn wel wat onder de indruk van dit wereldkampioenschap. Hier lopen nationale teams rond die hier duidelijk niet komen voor het mooie landschap. Het wordt menens morgen. Straks op tijd in bed en morgen om 5 uur opstaan want om 7 uur wordt de start gegeven.

De eerste foto's van The Road to Chamonix vind je op de volgende link :

https://plus.google.com/u/0/photos/113714629403377243841/...