28-06-14

Sander in wonderland

We zijn er eindelijk geraakt. Acht maanden lang hebben we er naar uitgekeken. Om de drie weken hebben we een trail gelopen met de focus op dit weekend.

Gisterenavond werd de 80 km gelopen. We zaten zalig na te genieten van onze 900 km durende rit op een terras met een menu Savoyard. De deelnemers die om 4 uur in de ochtend waren gestart, liepen er zombie-gewijs hun laatste meters. Wij legden kordaat ons bestek neer om elke finisher een warme aankomst te geven. De ambiance was geweldig! Onze oogklieren kregen het bij momenten al moeilijk toen kindjes hun papa (of mama) joggend naar de meet vergezelden in de laatste hectometers. Wij zijn hier helemaal in ons element.

Vandaag (zaterdag) wordt het vooral rusten en shoppen. Elk merk heeft hier zijn store, het is hier werkelijk het paradijs voor de shopper, maar een nachtmerrie voor de kredietkaarten. Uiteindelijk is er zoveel keuze dat we niet meer weten wat kiezen en valt het nog reuze mee.

IMG_4891.JPGWe zijn wel wat onder de indruk van dit wereldkampioenschap. Hier lopen nationale teams rond die hier duidelijk niet komen voor het mooie landschap. Het wordt menens morgen. Straks op tijd in bed en morgen om 5 uur opstaan want om 7 uur wordt de start gegeven.

De eerste foto's van The Road to Chamonix vind je op de volgende link :

https://plus.google.com/u/0/photos/113714629403377243841/...

03-06-14

Summer on the Trail: Les Boucles Ardennaises 35 km

Ondertussen is het meer dan een maand geleden dat de legendarische Frank A. en ondergetekende nog eens hun krachten hebben gebundeld. Als je het vieren van verjaardagsfeestjes niet meetelt, natuurlijk.

Verschroeiend uithalen of verschroeid worden, is de vraag. Want het belooft zaterdag 30°C graden te worden en we lopen op het heetst van de dag.

Les Boucles Ardennaises 2014, trail,

Als dat geen reden is om mijn sandalen aan te trekken. Loop van Vlaanderen was op Luna Mono's, nu zullen het Luna Leadville worden (genaamd naar de legendarische Leadville trail in de Rocky mountains). Hier nog een leuk verhaal trouwens.

Mijn trailbuddy's enkel zou helemaal moeten genezen zijn. Hopelijk kan hetzelfde gezegd worden van zijn drang naar snelheid en bijhorende endorfines. Ik duim voor beide.

Razend benieuwd naar zaterdag. De koffie staat al klaar, naar het schijnt. En dan op naar La Roche en Ardenne.

01-05-14

La Bouillonnante : Grand Trail de Bouillon

Het is weer bijna zover. Dit weekend naar Bouillon, om er zaterdag om 8h45 op het kasteel te starten voor de 35/56 km.

Na een kleine drie weken zelf opgelegde rust - de hel van elke loper- kijken we met gemengde gevoelens uit naar deze klepper van een trail run. De superlatieven zijn niet van de poes. De mooiste, de zwaarste, de interessantste, ... In ieder geval is hij populair. Uitverkocht in één nacht. Het is enkel dankzij mijn trailbuddy Frank's vroege ontwaken op de ochtend van 6 December dat ik ingeschreven ben geraakt. Om 5h30 als ik me niet vergis. Ik dommelde toen nog.

Bouillon, La bouillonnante, trail, 2014

 

Gemengde gevoelens... elke loper weet hoe het voelt om drie weken niet te lopen in het zicht van een naderende wedstrijd. De twee kilo die ik intussen verzameld heb, voelen aan als twintig. De verhoopte frisheid in de benen is ver te zoeken, en de twijfel slaat toe...

Heheheh, de typische hypochondrische lopersblog. Vol ups en downs. Euforie na de wedstrijd, twijfels ervoor en tussenin, wel... veel kans dat het over een of ander pijntje gaat. Of over troostaankopen, dat kan ook.

Wel, ahem... De Black Diamond Ultra Distance Poles zullen zaterdag van de partij zijn. De Spyridon MR (Mud Runners) zijn helaas nog onderweg. Aan mijn Luna Sandals moeten de Crafts en Stitching Monkeys in Seattle waarschijnlijk nog beginnen. Ja, ik heb onlangs Born to Run van Christopher McDougall ook eens gelezen. Na bijna twee jaar lopen zonder schoenen werd het tijd. Luna Sandals is het bedrijfje van Barefoot Ted, een van de hoofdpersonages. Voor wie een zekere Manuel Luna in 2006 eens een paar sandalen uit een autoband kerfde. Sandalen waarmee intussen de zwaarste trails ter wereld gelopen zijn. Mooi verhaal achter volgende link, Tom Norwood op actieve bedevaart naar de Copper Canyons om die legendarische trail te lopen. "Unlike more than half the starters of the race, I did finish, but not without vomiting, weeping like a baby, and death marching across the finish line fourth from last." 

Maar zover zijn wij hier nog niet. We doen later nog wel eens een ultra trail op onze teenslippers. Eerst de Bouillonnante nog finishen...

Deze keer wordt het een familie uitstapje. Vrijdagavond al naar het kasteel, de tent op de esplanade. Om het met de woorden van de sympathieke organisatoren te zeggen: "Als jullie vanaf vrijdag in de streek zijn, aarzel niet om je borstnummer op te halen. Het zal jullie een grote stress wegnemen." Oef, dat treft, ik loop momenteel de muren op. 

De volgende dag is het dan zover. Van ons huis naar het kasteel is het 800m wandelen, de loop start binnen de muren. Tegen dan hoop ik natuurlijk ook Frank gevonden te hebben; die plant om de ochtend zelf aan te komen in Bouillon.

Trouwens ook de eerste race met tijdslimieten in deze TRTC campagne. De eerste poort zit op kilometer 12; diegenen die langer dan 1h45 over dat eerste traject doen, worden daar al tegengehouden. De tweede poort zit op kilometer 39. Daar ben je best binnen de zes uur al voorbij. De 56 km moet je op acht uur afgedraaid hebben. Gemiddelde boven de 7 kmph houden is dus de boodschap.

Tijd voor een loopje. Dertien kilometer om die ingeslapen beentjes los te maken. Eigenlijk zijn we best wel in onze nopjes. Wooohoooo!